ΔΩΡΑ ΠΑΡΔΑΛΗ: ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟ "GIRLS AND BOYS" ΤΟΥ DENNIS KELLY

"δε σ αγαπώ πια γιατί δεν είσαι πια ο ίδιος, είσαι κάποιος άλλος που μου πήρε αυτόν που ερωτεύτηκα και ούτε εγώ είμαι ο ίδιος στα μάτια σου"

Φωτογράφος: Τζίνα Σταυρουλάκη

Θα μπορούσε να είναι ακόμα μια ιστορία, από εκείνες που γίνονται πρώτο θέμα στα αστυνομικά ρεπορτάζ των ειδησεογραφικών δελτίων. Όμως ο Ντένις Κέλλυ πάει ένα βήμα πιο πέρα και μέσα σε 90 λεπτά μας προσγειώνει απότομα από την απόλυτη ευτυχία στην απόλυτη τραγωδία. Ο λόγος για την παράσταση Girls and Boys που πατάει γερά αφενός στην εξαιρετική μετάφραση της Άννας – Μαρίας Στεφαδούρου, που υπογράφει και την σκηνοθεσία της παράστασης, και αφετέρου στην καθηλωτική ερμηνεία της Δώρας Παρδάλη στο ρόλο μιας ανώνυμης, εργαζόμενης γυναίκας που προσπαθεί να βρει μια θέση στην βιομηχανία του κινηματογράφου, παντρεύεται και αποκτά δυο παιδιά.  Στην ουσία πρόκειται για το χρονικό μιας απώλειας. Σιγά σιγά χάνεται η αγάπη, ο εαυτός, ο άλλος και καμιά φορά η αντοχή και η ψυχραιμία για να μείνει και να ακούσει κανείς την ιστορία μέχρι το τέλος. Γι’ αυτό για όσα θα δείτε και για όσα θα ακούσετε είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι δεν συνέβησαν σε εσάς και δεν συνέβησαν τώρα…

ΓΙΑΤΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΑΒΡΙΑΝΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ;

Τον Γιάννη Καλαβριανό, τον γνώρισα για πρώτη φορά ως σκηνοθέτη το 2011 μέσα από το έργο της Λένας Κιτσοπούλου «Άουστρας ή η αγριάδα». Έκτοτε μεσολάβησαν μεταξύ άλλων τα έργα «Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες», «Η Τσερλίνε και το σπίτι των κυνηγών (το 2015),  «Γρανάδα», «Κουμ Κουάτ» και τελευταία η «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Χρειάστηκε το “Hotel Eternite” που παρουσιάζεται αυτή την σεζόν στην Σκηνή Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού Θεάτρου για να τον γνωρίσω και σαν άνθρωπο και να συνομιλήσω μαζί του για αυτόν τον ιδιόμορφο τόπο συνάντησης, που παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα στην θετική ψευδαίσθηση και την ολοκληρωτική άρνηση της πραγματικότητας. Επηρεασμένη από την παράσταση, η συζήτηση μας κυλά σε πορεία αντίστροφη στο χρόνο, όπως περίπου και η ζωή των πελατών του ξενοδοχείου, ξεκινώντας από το τέλος και οδεύοντας στην αρχή, αναζητώντας απλά, έναν τόπο…

Ο ΠΥΓΜΑΛΙΩΝ ΔΑΔΑΚΑΡΙΔΗΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Ένα ξύπνημα. Ένα γλυκό, θεατρικό ξύπνημα σε ένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Τόσο μακρινό, όσο τα γεγονότα που διαδραματίζονται εξαιτίας της γαλλικής εισβολής στη Ρωσία – από τον πόλεμο του 1805, που κλείνει με την ήττα του ρωσικού στρατού στη μάχη του Αούστερλιτς, μέχρι τη μάχη του Μποροντίνο το 1812, που επέτρεψε την επέλαση των Γάλλων προς τη Μόσχα, την υποχώρησή τους και την τελική καταστροφή της Μεγάλης Στρατιάς του Ναπολέοντα. Αλλά και τόσο οικείο και διαχρονικό, όσο οι πίκρες, τα βάσανα, τα οικογενειακά και συναισθηματικά αδιέξοδα και κυρίως ο έρωτας σε κάθε εποχή, μέσα από τα μάτια δύο οικογενειών, των Ροστώφ και Μπολόνσκι, καθώς στροβιλίζονται στη δίνη των γεγονότων του πολέμου και της ειρήνης.

Αυτό είναι το «Πόλεμος και Ειρήνη» των Ιόλη Ανδρεάδη και Άρη Ασπρούλη, που μέσα από μια λιτή και σφιχτή σκηνοθεσία και τη ζεστή, στιβαρή αφήγηση του Κώστα Καζάκου στον ρόλο του θεατρικού συγγραφέα Λέοντα Τολστόι, και τις εξαιρετικές ερμηνείες ενός υπέροχου καστ ηθοποιών, καταφέρνει να μεταφέρει την ιστορική ατμόσφαιρα της εποχής αναδεικνύοντας με τον πιο αυθεντικό και άμεσο τρόπο τον ανθρώπινο χαρακτήρα του σπουδαίου αυτού κειμένου, κεντρικός χαρακτήρας του οποίου είναι ο Αντρέι Μπολόνσκι, που υποδύεται ο Πυγμαλίωνας Δαδακαρίδης. «Πρέπει μέσα σου να αγαπάς κομμάτια του ήρωα και να πιστεύεις ότι τα πρεσβεύεις σαν άνθρωπος» μας λέει ο ίδιος μιλώντας για τον χαρακτήρα του, τον έρωτα, τον πόλεμο αλλά και τον ίδιο, λίγο πριν ξεκινήσει ακόμα μια παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ- ΣΤΕΛΙΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ : ΑΝΑΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΠΙΣΜΗΝΑΓΟ ΛΑΡΣ ΚΟΧ

Από τον πρώτο του θεατρικό ρόλο στο «Έκτο Πάτωμα» του Άλφρεντ Ζερί σε σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη μέχρι την ερμηνεία του στο ρόλο του Μανώλη στο έργο του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου «Εθνικός Ελληνορώσων» σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη και την φετινή του επιτυχία τόσο TERROR του Φέρντιναντ Φον Σίραχ, όσο και στο έργο Αξύριστα Πηγούνια του Γιάννη Τσίρου, ο δρόμος δεν ήταν εύκολος όμως ο Στέλιος Δημόπουλος αποδεικνύει ότι εκτός από ένα πολλά υποσχόμενο ταλέντο που σίγουρα ήρθε για να μείνει είναι και ένας άνθρωπος που δεν μασά τα λόγια του και δεν το βάζει κάτω: « Οι ηθοποιοί είναι βορά στα άγρια θηρία. Είναι πολύ εύκολο όταν είσαι νεοσσός να σου κόψει κάποιος την καριέρα πριν καν ξεκινήσεις», μας λέει στην συνέντευξη που μας παραχώρησε με αφορμή τον ρόλο του επισμηναγού Λαρς Κοχ που υποδύεται στο Θέατρο Αθηνών και παίρνει όρκο «ότι από δω και πέρα θα δαγκώνει την αδικία και όποιον την εκπροσωπεί. Όπου, όποτε και όπως. Μέχρι τελευταίας ρανίδας».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | Ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΤΣΑΡΔΑΚΑΣ ΜΙΛΑ ΣΤΟ THEATER.VIEW ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ "ΠΑΣΠΑΡΓΟΣ"

Πάσπαργος - ένας βράχος στην μέση του Αιγαίου που χωρίζει την ανατολή από την δύση αλλά και ένα καθημερινό σύνορο ελπίδας και πίστης σε ένα καλύτερο μέλλον για όσους αντικρίζουν για πρώτη φορά, έστω και για λίγο την βραχονησίδα αυτή ανάμεσα στην Χίο και στα Τουρκικά παράλια. Μετά το πρώτο του έργο "Οι κάτω απ΄ τα αστέρια" - την όμορφη όσο και τραγική ιστορία αγάπης της Μενίτας και του Νικολή με τις εξαιρετικές ερμηνείες του Κωνσταντίνου Μπίμπη και της Λίλας Μπεκλέση, που ισορροπεί με χιούμορ αλλά και συγκίνηση λόγια και συναισθήματα που ίσως ειπώθηκαν κάποτε ή δεν ειπώθηκαν ποτέ, πάντα εκεί "κάτω απ' τα αστέρια", ο ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και διαχειριστής του Θεάτρου Act, στην Πάτρα, Τηλέμαχος Τσαρδάκας επιστρέφει με το νέο του έργο που κάνει πρεμιέρα στις 13 Νοεμβρίου στο Θέατρο Άλφα, βασισμένο σε πραγματικές ιστορίες ανθρώπων, που προέκυψαν τόσο από συνεντεύξεις όσο και από επισκέψεις στον καταυλισμό της Σούδας στην Χίο και στην ΒΙΑΛ και στέκεται με θάρρος και ειλικρίνεια απέναντι στην αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να  κοιτάζει και να κινείται προς τα εμπρός γεμάτος αισιοδοξία και στόχους αναζητώντας ένα σκαλοπάτι για να πατήσει ακόμα και μέσα στην θάλασσα...

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ 2020-2021: "ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΛΕΞΙ ΜΟΥ. ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ"

Με ιδιαίτερη επιτυχία δόθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του κτιρίου Τσίλλερ η πρώτη συνέντευξη τύπου του νέου Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρη Λιγνάδη, παρουσία του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου Βασίλη Πουλαντζά, της Διευθύντριας της Δραματικής Σχολής Δηώς Καγγελάρη,των σκηνοθετών και  των ηθοποιών της τρέχουσας θεατρικής περιόδου καθώς επίσης και των εκπροσώπων των Μ.Μ.Ε. Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής ξεκίνησε παρουσιάζοντας το νέο μότο που θα χαρακτηρίζει τη φετινή σεζόν: Πάρε τὴν λέξι μου. Δῶσε μου τò χέρι σου. Ανδρέας Εμπειρίκος, «Ο πλόκαμος της Αλταμίρας» (1936-1937), στο Ενδοχώρα(1934-1937) [εκδ. Άγρα, Αθήνα 2008, σ. 111].

"ΟΤΑΝ Η ΚΑΛΛΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗΝ ΜΟΝΡΟΕ": Η ΔΑΝΑΗ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΖΕΛΕΠΗ ΜΙΛΟΥΝ ΣΤΟ THEATER.VIEW ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΑΛΦΑ

Ήταν 19 Μαίου του 1962 όταν η Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου, κατά κόσμον Μαρία Κάλλας και η Νόρμα Τζιν Μόρτενσον, γνωστή σε όλους ως Μέριλιν Μονρόε, εύχονταν ευτυχισμένα γενέθλια στον τότε πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζον Κένεντι, σε μια λαμπερή βραδιά στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης. Η Κάλλας ερμήνευσε τότε στην σκηνή το L' amour est un oiseau rebelle από την Κάρμεν του Μπιζέ και η ερμηνεία της θα είχε κλέψει την παράσταση αν λίγα λεπτά αργότερα δεν ανέβαινε στην σκηνή η Μέρλιν Μονρόε για να τραγουδήσει το περίφημο Happy Birthday, Mr. President. 

Έκτοτε οι δυο τους δεν συναντήθηκαν ποτέ όμως η Δανάη Σταματοπούλου και η Αναστασία Τζελέπη πίστευαν ότι οι δυο τους θα είχαν πολλά να πουν τόσο μεταξύ τους όσο και σε εμάς σήμερα. Και το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα τις δικαιώνει απόλυτα τόσο συγγραφικά όσο και ερμηνευτικά. Καθισμένες σε έναν καναπέ που δυνητικά θα μπορούσε να είναι και ένα ντιβάνι ψυχανάλυσης και περιστοιχισμένες από δεκάδες άδεια μπουκάλια αλκόολ οι δυο γυναίκες ξεδιπλώνουν την ζωή, τις αναμνήσεις, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα τους, έως εκεί που η απόλυτη λάμψη τους δίνει την θέση της σε έναν ψυχικά θρυμματισμένο εσωτερικό κόσμο. Οι δυο τους θα μαλώσουν, θα κλάψουν, θα φωνάξουν και στο τέλος θα καταφέρουν να ενώσουν τα κομμάτια τους έως ότου οι εκ διαμέτρου αντίθετες εικόνες τους αντικρίσουν η μια την άλλη όπως κανείς αντικρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη. 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ| Η ΜΑΡΙΑ ΤΣΟΜΠΑΝΑΚΟΥ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΑΛΛΑΞΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΣΧΕΣΗ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΘΕ ΛΟΓΗΣ ΕΛΑΣΤΙΚΑ

Λίγο πριν από την πρεμιέρα της παράστασης "Leopold ή κόβοντας τα δάχτυλα του κοινού" που παρουσιάζεται από 2 Μαρτίου στο θέατρο Άβατον, συναντάμε την σκηνοθέτη και μέλος της ομάδας ex-anima Μαρία Τσομπανάκου και μαζί ιχνηλατούμε το χρονικό ενός εγκλήματος που συνέβη πριν από περίπου 120 χρόνια, έμελλε ωστόσο να καθορίσει για πάντα το μέλλον της ανθρωπότητας και μαζί και την ενοχή της. Επιδιώκοντας το σπάσιμο του τέταρτου τοίχου, ο συγγραφέας του έργου Θανάσης Τριαρίδης καλεί το κοινό να μην μείνει θεατής, αλλά να γίνει ο ίδιος πρωταγωνιστής των εξελίξεων στην τέχνη όπως και στην ζωή, αλλιώς δίχως να το γνωρίζει να εξακολουθήσει να χειροκροτά ακρωτηριασμένα σώματα ή τον ακρωτηριασμό των σωμάτων...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | Η ANNE SEXTON ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΩΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

 «Σήμερα η ζωή έσκασε μέσα μου σαν αυγό, κι εκεί μέσα μετά από πολύ σκάψιμο βρήκα την απάντηση. Τι ευκαιρία». Anne Sexton

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Η αγάπη της για τον γραπτό λόγο, το θέατρο, την ποίηση, την λογοτεχνία την οδήγησαν από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Ε.Μ.Π  στο Εργαστήριο Υποκριτικής Τέχνης του Άκη Δάβη. Έκτοτε μετρά πλήθος συνεργασιών με σκηνοθέτες όπως οι Cezaris Grauzinis, Λίλλυ Μελεμέ, Ίρις Χατζηαντωνίου, Βασίλη Κουκαλάνι, Γιώργος Παλούμπης, Δημήτρης Τάρλοου, κ.α. Από το 2010 έως το 2015 απέσπασε εξαιρετικές κριτικές στην παράσταση που λάτρεψαν κοινό και κριτικοί «Ντε Σαντ στην Ζυστίν» σε σκηνοθεσία του C. Grauzinis ενώ έχει συμμετάσχει σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου, του Φεστιβάλ Αθηνών και της ΕΛΣ. 

Ο λόγος για την Μάρω Παπαδοπούλου την οποία έχουμε την χαρά να γνωρίσουμε με αφορμή την ερμηνεία της στον μονόλογο της Anne Sexton «Το Είδος της» στο FAUST THEATER, πιάνοντας το νήμα από την Ηλιούπολη όπου γεννήθηκε και τα μαθητικά της χρόνια στην Γαλλική Ακαδημία ως τις αγαπημένες γειτονιές στην Αθηνά, το τυροπιτάδικο στην οδό Βουλής, και τα αγαπημένα της καλοκαίρια στην Σαντορίνη και την Φολέγανδρο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ-ΑΝΝΑ ΔΑΝΕΖΗ| “HANEHMAN VOL 1”: ΕΣΕΙΣ ΣΕ ΠΟΙΑ ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ ΑΝΟΙΚΕΤΕ;»

Pulsatillla, Φώσφορος, Strammonium; Τι εννοούμε με την έννοια ομοιοπαθητική ιδιοσυγκρασία και που συναντά η επιστήμη της ομοιοπαθητικής την τέχνη του θεάτρου; Σύμφωνα με ομοιοπαθητικούς ιατρούς «οι ιδιοσυγκρασίες επηρεάζουν μόνο μέρος του σωματικού, αιθερικού και ψυχικού επιπέδου και όχι όλο. Δεν επηρεάζουν δηλαδή την Συνείδηση και το Ατομικό Πνεύμα». Με αυτή την έννοια οι ιδιοσυγκρασίες δεν πρέπει να ταυτίζονται με το άτομο. Όπως κανείς δεν είναι η νόσος που τον επηρεάζει έτσι δεν είναι και ο Φώσφορος ή η Λάχεσις ή η Πλάτινα..Περισσότερα όμως για όλα αυτά μας εξηγεί η ηθοποιός και ομοιοπαθητικός Άννα Δανέζη, η οποία με αφορμή την πρώτη της σκηνοθεσία στην παράσταση Hahnemann VOL.1 στο Μπάγκειον  μας μυεί στο Αριστοτέλειο Θέατρο της Κάθαρσης και στον ρόλο του  unprejudiced observer. Samuel Hahnemann.

ΤΑΣΟΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ: "ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΠΑΤΑΩ ΓΕΡΑ ΣΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΜΑΙ ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ"

Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.  Ο Τάσος Ιορδανίδης μιλά για ένα όνειρο που πήρε σάρκα και οστά υπό την στιβαρή σκηνοθετική καθοδήγηση του Γεωργιανού σκηνοθέτη Λεβάν Τσουλάτζε και το οποίο από τις 15 Σεπτεμβρίου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, σε νέα θεατρική στέγη στην σκηνή του Altera Pars. “Κάθε ταξίδι φτάνει πάντα- αν είσαι τυχερός- στο τέλος του προορισμού του» μας λέει ο ίδιος σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από την πρεμιέρα της παράστασης, κάνοντας έναν απολογισμό της εξαετούς του διαδρομής στο θέατρο Άνεσις, ενώ μας μίλησε επίσης τόσο για την επερχόμενη συνεργασία του με τον Άρη Λεμπεσόπουλο στο έργο «''Ο άνθρωπος με το λουλούδι στο στόμα'» όσο και για την talk of the town παράσταση «Beginning» την σκηνοθεσία της οποίας έχει αναλάβει, με πρωταγωνιστές τη Θάλεια Ματίκα και το Γιάννη Δρακόπουλο.

ΕΛΙΖΑ ΣΟΡΟΓΚΑ : "ΘΑ ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΑ ΠΟΛΥ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ"

Photo Credit: Αίγλη Δράκου

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1988 και είναι απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος «Πολιτισμικές Σπουδές» του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στα 24 της χρόνια έφυγε από την Ελλάδα για να συνεχίσει τις σπουδές της πάνω στην Performance Making στο Πανεπιστήμιο Goldsmiths του Λονδίνου. Ο λόγος για την Ελίζα Σόρογκα καλλιτεχνική διευθύντρια του Site Specific Art κινήματος Re-Inventing Public Spaces στο πλαίσιο του οποίου δημιούργησε τα έργα «Breakfast in London Bridge” και “Women in Agony” το οποίο κέρδισε το Μάρτιο του 2017 το πρώτο βραβείο σύγχρονης τέχνης στον 11^ο παγκόσμιο διαγωνισμό Arte Laguna Prize, στην κατηγορία Performance & Video Art στην Βενετία. 

Από τις 7 έως τις 9 Ιουλίου, το κορίτσι που τα τελευταία έξι χρόνια ζει, όπως μας λέει στο Λονδίνο, διδάσκοντας Performing Arts στο Queensbridge Primary School, επιστρέφει στις ΡΙΖΕΣ-στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου-εστιάζοντας στον τόπο καταγωγής του παππού της, την Μουργκάνα Θεσπρωτίας και με όχημα το Ηπειρώτικο Πολυφωνικό Τραγούδι αλλά και την απλότητα και την ένταση του Ιαπωνικού χορού Butoh συνθέτει έναν μοναδικό κόσμο αφηγήσεων ως εκεί που η γυναικεία εσωτερική δύναμη σμίγει με την άγρια ομορφιά του ερημικού φυσικού τοπίου και αναδεικνύεται σε τελευταίο εν ζωή φορέα μνήμης των τόπων αυτών.

H ΜΑΡΘΑ ΜΠΟΥΖΙΟΥΡΗ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΑΜΑΡΥΝΘΟ" ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260 ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ

Photo Credit:Θωμάς Αρσένης

Ήταν Οκτώβρης του 2006. Η Αμάρυνθος, μια κωμόπολη της Εύβοιας, στρέφει επάνω της τα φώτα της δημοσιότητας, μετά την καταγγελία για βιασμό μιας 15χρονης μαθήτριας από την Βουλγαρία από τέσσερις συμμαθητές της σε υπό κατάληψη λύκειο της περιοχής, όπως δήλωσε η ίδια στο τοπικό αστυνομικό τμήμα συνοδευόμενη από την μητέρα της. Το 2010 το Τριμελές Δικαστήριο Ανηλίκων Χαλκίδας έκρινε αθώους τους τέσσερις κατηγορούμενους για τον βιασμό, ενώ η 19χρονη τότε μαθήτρια παραπέμφθηκε για ψευδορκία, ψευδή καταμήνυση, παραπλάνηση σε ψευδορκία και συκοφαντική δυσφήμιση. Η Μάρθα Μπουζιούρη, απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν και του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ και υποψήφια διδάκτωρ Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστρέφει στην υπόθεση της Αμαρύνθου 12 χρόνια μετά και με όχημα την φόρμα του θεάτρου ντοκιμαντέρ απευθύνει ένα κάλεσμα ενάντια στην λήθη. «Η δική μας Αμάρυνθος είναι μια πρόσκληση να ξανακοιτάξουμε το παρελθόν με την προσδοκία να δημιουργήσουμε ένα λιγότερο βίαιο, περισσότερο φιλόξενο μέλλον» μας λέει η ίδια λίγες μέρες πριν από την πρεμιέρα της παράστασης στο χώρο Ε της Πειραιώς 260 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΣΕ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ "ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΕΜΟΥ" ΤΟΥ Δ. ΛΙΓΝΑΔΗ;

Γνωρίζουμε τον Βασίλη Αθανασόπουλο, ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του ελληνικού θεάτρου, απόφοιτο της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών που μετρά ήδη σημαντικές συνεργασίες με πιο πρόσφατή την συμμετοχή του στην παράσταση «Μαθήματα Πολέμου» σε σκηνοθεσία Δ. Λιγνάδη στο Υποσκήνιο Β της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, όπου απέσπασε τις καλύτερες εντυπώσεις  με την λιτή, φυσική και μεστή ερμηνεία του «χωρίς σκηνικά τερτίπια» όπως άλλωστε επιβάλλουν τα ίδια τα γεγονότα της αφήγησης του Θουκυδίδη μέσα από το κείμενο του Γιάννη Λιγνάδη.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΡΟΥΦΑΚΟΥ : "ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΪΚΗ ΠΡΑΞΗ..."

Την συνάντησα για πρώτη φορά στο καμαρίνι του θεάτρου Olvio όπου κρατούσε το ρόλο μιας νεαρής κοπέλας από την Ουκρανία στο έργο του Στράτου Τζίτζη «Καύση». Το κορίτσι με τα μεγάλα μελαγχολικά μάτια είχε μόλις αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις με την ερμηνεία της στην Παρέλαση της Λούλας Αναγνωστάκη και έμελλε να μας χαρίσει πολλές ακόμη με πιο πρόσφατες ερμηνείες εκείνες στους Αδερφούς Καραμάζοφ, την Αντιγόνη του Ζαν Ανούιγ και την Ειρήνη του Αριστοφάνη. Αυτή την σεζόν την συναντάμε στον ρόλο της Σελιμένης στον Μισάνθρωπο του Μολιέρου που σκηνοθετεί η Ιόλη Ανδρεάδη σε μια διασκευή για έξι πρόσωπα μαζί με τον Άρη Ασπρούλη. «Η Σελιμένη μαγεύει τους πάντες με τρόπο που δεν μπορούν να δουν το προφανές: ότι δηλαδή για εκείνη όλα είναι ένα παιχνίδι. Το ίδιο μπορεί να κάνει και στην ηθοποιό που την υποδύεται...» μας λέει η ίδια μιλώντας με πάθος και ενθουσιασμό για τον ρόλο που ερμηνεύει στο Σύγχρονο Θέατρο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ | ΙΟΛΗ ΑΝΔΡΕΑΔΗ: "ΘΑ ΠΡΟΤΙΜΟΥΣΑ ΝΑ ΛΕΩ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΖΩ ΟΠΩΣ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ"

Γεννήθηκε στην Κυψέλη. Σπούδασε σκηνοθεσία στη RADA και στο King’s College London, στο οποίο ολοκλήρωσε το 2014 τη διδακτορική της διατριβή γύρω από το Θέατρο και την Τελετουργία, ως υπότροφος του Ιδρύματος Ωνάση.  Είναι απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στην Πολιτιστική Διαχείριση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και διπλώματος 200hr Hatha and Vinyasa Yoga από τη Hot Yoga Athens. Ο λόγος για την Ιόλη Ανδρεάδη που μετά την μεγάλη επιτυχία της παράστασης «Ένας άνθρωπος επιστρέφει στην πατρίδα του πιστεύοντας ότι θα τον σκοτώσουν και τον σκοτώνουν» που σκηνοθέτησε την σεζόν που μας πέρασε στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης επιστρέφει αυτή την σεζόν με την πιο πικρή κωμωδία του Μολιέρου «Ο Μισάνθρωπος», σε μια διασκευή για έξι πρόσωπα μαζί με τον Άρη Ασπρούλη και μετάφραση του Γιάγκου Ανδρεάδη. « Ο Μισάνθρωπος είναι έργο που αγαπώ πολύ» μας λέει η ίδια αποκαλύπτοντας ιδιαίτερες πτυχές αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας διασκευής, τον νέο χαρακτήρα του Ορόντη που δημιουργήθηκε πάνω στον Θύμιο Κούκιο και όσα η ίδια μισεί στους ανθρώπους.

"CONTRACTIONS":ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΑΡΙΤΙΔΟΥ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΡΔΑΛΙΔΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΣΤΟ THEATER.VIEW

#Contractions, #Mike Bartlett, # Θύτης # Θύμα, #Θέατρο Αλκμήνη, #Πέμη Ζούνη,  # Επιλογή, # Άρνηση, #Θέατρο, # Χρόνος, # Σχέσεις, # Έρωτας, # Βία, # Φόβος, # Θυσία, # Υπακοή - Η # Αναστασία Χαριτίδου, εκ Θεσσαλονίκης, ηθοποιός, εμψυχώτρια, νηπιαγωγός και παιδαγωγός με παράλληλες σπουδές στα αντικείμενα της παιδαγωγικής και του θεάτρου, παραστάσεις σε Ελλάδα, Αίγυπτο και Ισπανία και σημαντικές συνεργασίες (Νίκος Καμτσής, Bijoux de Kant- Γιάννης Σκουρλέτης "Γείρε και Πες δεν έμεινε τίποτα" κ.α.) και η  # Αγγελική Παρδαλίδου, γεννημένη στην Καβάλα, ηθοποιός, εμψυχώτρια, ηλεκτρολόγος μηχανικός και μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών, που ξεκίνησε να εργάζεται στο θέατρο και στον κινηματογράφο από το 2007 και έχει πάρει μέρος μεταξύ άλλων στους Δαίμονες (σκην. Γ. Κακλέα) και  στο"Shopping and Fucking"(σκην. Β. Μπισμπίκη), για το οποίο ήταν υποψήφια για βραβείο ερμηνείας- πρωταγωνίστριες της παράστασης που συνεχίζει με επιτυχία την πορεία της, βγάζουν για λίγο το κοστούμι της # μάνατζερ και της # Έμμα και χτίζουν "λιθαράκι- λιθαράκι" την ακροστιχίδα του Theater.View.

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: "ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΜΑΣ ΟΡΙΖΕΙ ΩΣ ΕΥΡΩΠΗ"

Ο Κώστας Παπακωστόπουλος είναι σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Ελληνογερμανικού Θεάτρου Κολωνίας (Deutsch Griechisches Theater Köln), ενός θεατρικού σχήματος που ίδρυσε ο ίδιος το 1990 και αποτελεί σήμερα ένα αναπόσπαστο κομμάτι της θεατρικής ζωής της πόλης. Γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα και αφού ολοκλήρωσε τις οικονομικές σπουδές του στην ΑΣΟΕΕ συνέχισε με σπουδές Θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Συνεργάτης του Ντίμιτερ Γκότσεφ στο Κρατικό Θέατρο της Κολωνίας (Schauspielhaus Köln) και αργότερα του Φράνκ Κάστορφ στο Φόλκσμπινε του Βερολίνου (Volksbühne), έγινε γρήγορα γνωστός στη Γερμανία για τις πρωτοποριακές παραστάσεις έργων αρχαίου δράματος, προβάλλοντας έτσι το ελληνικό θέατρο στη Γερμανία.

Μετά τις Ευμενίδες του Αισχύλου που είχε παρουσιάσει το 2012 στην Θεσαλλονίκη, επιστρέφει με τις «Ικέτιδες», κλείνοντας τον κύκλο της τριλογίας με τίτλο «Η τρέλα των θεών» (που ξεκίνησε με το έργο «Πλούτος, ο χορός των αγανακτησμένων» και συνεχίστηκε με τις «Εκκλησιάζουσες»), εστιάζοντας αυτή την φορά σε μια ιδιαίτερη πλευρά της κρίσης: τον πρόσφυγα. «Κάθε περίοδος έχει την δική της αξία και μοναδικότητα», μας λέει ο ίδιος, προσπαθώντας να διακρίνει τις σημαντικότερες στιγμές της 25χρονης πορείας του θεάτρου σε έργα Ελλήνων και ξένων θεατρικών συγγραφέων, από Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Σοφοκλή και Αισχύλο μέχρι Μύλλερ, Σαίξπηρ, Κεχαίδη και Δημητριάδη.

Πολλές από τις 28 συνολικά σκηνοθεσίες του έχουν επανειλημμένα βραβευθεί και προσκληθεί να εκπροσωπήσουν την πόλη της Κολωνίας σε μεγάλα Φεστιβάλ της Γερμανίας και του εξωτερικού. Όσα είπε μιλώντας στο THEATER.VIEW λίγες μέρες πριν από την πρεμιέρα της παράστασης στην κεντρική σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, για το αρχαίο δράμα, τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου πολιτικού πρόσφυγα αλλά και την στάση και το μέλλον της Ευρώπης  με αφορμή το ζήτημα των προσφύγων, αξίζει να τα διαβάσετε στην συνέντευξη που ακολουθεί!

ΛΕΝΑ ΠΑΠΑΛΗΓΟΥΡΑ: " ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ Η ΓΙΑ ΜΙΑ ΙΔΕΑ..."

Από την εξαιρετική της ερμηνεία στην «Αόρατη Όλγα» του Γιάννη Τσίρου, που της χάρισε την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη το 2013, ως την συμμετοχή της ως Σειρήνα στην Οδύσσεια του Ρόμπερτ Γουίλσον, την ανυπότακτη Αντιγόνη που υποδύθηκε με εξαιρετική επιτυχία πέρυσι στο Φεστιβάλ Αθηνών, και την στιβαρή ερμηνεία της στην Ιφιγένεια του Ζαν Ρενέ Λεμουάν φέτος, η Λένα Παπαληγούρα θεωρείται δικαίως μια από τις καλύτερες ηθοποιούς της γενιάς της. Το πάθος και η αγάπη της για την τέχνη της υποκριτικής είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατηρεί κανείς πάνω της μαζί με την απίστευτη γλυκύτητα, ευγένεια, και σεμνότητα που την διακρίνουν στην ζωή και την τέχνη. Την προλάβαμε ασθμαίνουσα μετά την παράσταση  στο καμαρίνι του Θεάτρου Από Μηχανής λίγο πριν φύγει τρέχοντας για να προλάβει να ενδυθεί το ρόλο της Κέιτ στο Blasted της Σάρα Κέιν, και μαζί περιηγηθήκαμε στις αναμνήσεις, τα όνειρα και τους φόβους της ίδιας αλλά και της ηρωίδας της.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ/INTERVIEW: Η ΕΦΗ ΓΟΥΣΗ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟ "CLEANSED" ΤΗΣ ΣΑΡΑ ΚΕΙΝ - EFI GOUSI TALKS ABOUT SARAH KANE'S PLAY "CLEANSED"

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη. Στα 21 της ξεκινά το μεγάλο ταξίδι στο χώρο του θεάτρου και περνά από τον «Σαίξπηρ στον Ρέιβενχιλ με μιαν αναπνοή», και από την σκηνή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, από όπου αποφοίτησε το 2008 σε έναν ρόλο σταθμό στην καριέρα της , όπως εκείνος της Άννας Φρανκ, στο θέατρο Άνεσις. Ο λόγος για την Έφη Γούση