Τρίτη, 2 Νοεμβρίου 2010

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΑΡΗ ΣΩΖΟ



Χάρης Σώζος: Μια ζωή γεμάτη από ρόλους!!!!

Ευτύχισε να ατσαλωθεί ως ηθοποιός στο Θέατρο Τέχνης, με σκηνοθεσίες του Κουν και του Λαζάνη, συμμετοχές στο Φεστιβάλ Αθηνών, παραστάσεις στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο. Η καριέρα του ένα ατελείωτο καρέ από ρόλους στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, χωρίς ποτέ να τυποποιηθεί ή να παγιδευτεί σε μια μανιέρα. Ο λόγος για τον Χάρη Σώζο , τον οποίο αυτή τη σεζόν συναντάμε στον ρόλο ενός κλασικού, αθεράπευτου γυναικά, όπως είναι ο Γιώργος στην αξέχαστη κωμωδία των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου, «Ένα βότσαλο στην Λίμνη», που ανεβαίνει από 11 Νοεμβρίου στο θέατρο Γκλόρια, με σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή τον Παύλο Χαϊκάλη.
Οι «Όρνιθες» του Αριστοφάνη είναι ο πρώτος ρόλος που ερμηνεύει στο θέατρο και ακολουθούν «Επτά Επί Θήβας», «Ειρήνη», «Ιππής», «Αχαρνής», «Πέρσες», «Βάκχες», «Ορέστεια», «Σφήκες» καθώς και αμέτρητοι ρόλοι σε έργα των Ντάριο Φο, Γκολντόνι, Μίλλερ, Μαριβό, Σαίξπηρ, Γκόγκολ, Μπρέχτ, Φειντό, Νήλ Σάιμον, Έρτμαν, Ίβσικ, Μπότο Στράους, Καμπανέλη, Κορομηλά, Πρετεντέρη, Διαλέγμενου: «Όταν απεφοίτησα από την σχολή είχα ήδη πείρα ηθοποιού δέκα ετών. Από το δεύτερο κιόλας έτος έπαιζα» εξομολογείται ο ίδιος μιλώντας για την τεράστια πορεία του στο θέατρο. «Δεκαεννιά χρονών άλωσα την Επίδαυρο. Τώρα καμιά φορά μου λένε « άντε και στην Επίδαυρο…» και τους λέω «τώρα τι να την κάνω;». Έπαιζα συνεχόμενα 14 ολόκληρα χρόνια, όπως και στο Ηρώδειο». Σήμερα τον συναντάμε στο θέατρο Γκλόρια , όπου πρόκειται να υποδυθεί τον Γιώργο, τον κολλητό του Μανωλάκη Σκουντρή, έναν κλασικό μπόν βιβέρ, όλων των εποχών, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας και έναν αθεράπευτο εραστή του γυναικείου φύλλου: «Είναι ένας ξεκάθαρος χαρακτήρας ως προς τους στόχους που έχει. Πάνω σε αυτόν τον άξονα τον ψάχνω και εγώ. Ο Γιώργος είναι ένας χαρακτήρας διαχρονικός. Θα τον συναντούσαμε και πριν  10 χρόνια και σήμερα και μετά από 10 χρόνια και μετά από 100. Βέβαια είναι και λιγάκι μούτρο, γιατί μην ξεχνάμε ότι είναι και παντρεμένος. Δηλαδή είναι ψιλοανηθικούλης κατά βάθος. Είναι ένας άνθρωπος που έχει την γυναίκα του στο σπίτι αλλά λέει και τα παραμυθάκια του, τάχα ότι έχει συμβούλιο ή έχει δουλειά και κάνει την ζωούλα του. Είναι ο χαρακτήρας που νομίζω υπάρχει σε όλους τους Έλληνες. Όλοι οι άνδρες τουλάχιστον κάποια στιγμή θα θέλαμε να έχουμε την γυναίκα στο σπίτι αλλά να μπορούμε να έχουμε και την άνεση να κάνουμε και την «αλητεία» μας , κατά κάποιο τρόπο. Όσοι μπορούν την κάνουν. Έ ο Γιώργος είναι ένας απ’ αυτούς». Και ο ίδιος δεν κρύβει ότι έχει μέσα του αρκετά στοιχεία του ρόλου: «Είμαι κι εγώ ένας άνθρωπος που θέλω να περνάω καλά. Είμαι και λίγο «ατακτούλης»» δηλώνει.» Τον ρόλο ωστόσο τον επέλεξε κυρίως εξαιτίας της διαχρονικότητας του έργου ειδικά στην σύγχρονη εποχή αλλά και εξαιτίας της θεατρικής του συνύπαρξης για πρώτη φορά με τον Παύλο Χαϊκάλη σε ένα δυνατό πινγκ πόνγκ ερμηνειών: «Το έργο είναι σαν έχει γραφτεί σήμερα». Ίσως γιατί η ιδιοσυγκρασία και η οικονομία μας δεν έχουν αλλάξει; «Ακριβώς. Είμαστε και ερωτιάρηδες και συντηρητικοί και οικονόμοι όταν δεν έχουμε και σπάταλοι όταν έχουμε . Γι αυτό και είπα αμέσως το ναι σε αυτή την πρόταση.  Είναι φοβερά σημερινό έργο. Σε σημείο που θα μπορούσαμε να μην έχουμε κρατήσει και την εποχή και να το παίζαμε σαν να ήταν ένα σημερινό έργο. Όταν μπαίνει ο Μανώλης και λέει «εεπς τι έγινε ρε παιδιά εδώ; Μπαίνει χράτς κλείστο φώς, βγαίνεις , χράτς άναφτο», μου απαντάει δίνοντάς μου αφορμή να τον ρωτήσω αν υπάρχουν δικά του στοιχεία και στον ρόλο του Μανώλη Σκουντρή: «Πάρα πολλά. Στην προσωπική μου ζωή. Και είμαι γκρινιάρης με αυτά τα θέματα. Κάποτε μου είχε χαλάσει ο θερμοσίφωνας και αναγκάστηκα κάποιες μέρες να πλυθώ με το κατσαρολάκι, όπως πλενόμουνα παλιά στην Εύβοια και με μια λεκανίτσα μικρή νερό, ζεστό, πλενόμουνα ολόκληρος. Το τι νερό ξοδεύουμε όταν κάνουμε ντούς, ενώ χρειαζόμαστε μια λεκανίτσα μικρή. Πολύ σπατάλη. Και τώρα αυτό τον καιρό με την οικονομία… Θα μπορούσαμε να εξοικονομούμε. Πιστεύω ότι ο επόμενος πόλεμος θα γίνει για το νερό όχι για το πετρέλαιο ή την ενέργεια». Όσο για το βότσαλο της οικονομίας που έπεσε στην λίμνη της καθημερινότητάς μας: «θεωρώ ότι αυτό ήταν το μόνο βότσαλο που δεν χρειαζόταν να πέσει στην λίμνη. Μας έχει φέρει πάρα πολύ πίσω. Το βότσαλο που έπεσε δεν έκανε απλώς κάποιους ήρεμους κύκλους στην λίμνη έφερε πολλά κύματα. Έφερε μποφόρ για να μην πω τσουνάμι και ποιες θα είναι οι συνέπειές του είναι ακόμα άγνωστο. Εύχομαι και ελπίζω να είναι με τις λιγότερες δυνατές απώλειες». Στην ζωή του έχει παίξει πολλούς κωμικούς ρόλους όπως και δραματικούς, ο ίδιος ωστόσο θεωρεί τον εαυτό του δραματικό ηθοποιό. «Πιστεύω ότι είμαι θέσει κωμικός ηθοποιός και όχι φύσει κωμικός ηθοποιός, όπως ο Χαϊκάλης ή ο Βέγγος. Εγώ παίζω κωμικά και αλλά δεν είμαι κωμικός ο ίδιος». Μέχρι τώρα έχει καταφέρει να μην τυποποιηθεί και να μην παγιδευτεί σε μια μανιέρα προσπαθώντας να κάνει αντίθετα πράγματα που τον ξεκουράζουν και τον ανανεώνουν.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΡΑΜΑΝΤΑΝΗ