Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΝΤΙΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΜΗΝΑ ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΑ - ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ..!


Σήμερα  η πολιτική κηδεία του Μηνά Χατζησάββα στο Α' Νεκροταφείο . Σύμφωνα με επιθυμία της οικογένειας του αντί στεφάνων θα συγκεντρωθούν χρήματα για τους συλλόγους των μεταναστών. Η σορός του θα μεταφερθεί στη Βουλγαρία, εκεί όπου σύμφωνα με την επιθυμία του  θα αποτεφρωθεί, λόγω βαρβαρότητας της ελληνικής πολιτείας που αρνείται να επιτρέψει την καύση που γινόταν στην αρχαιότητα. Ο Μηνάς Χατζησάββας έφυγε από την ζωή στα 67 του χρόνια, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" όπου νοσηλευόταν σε κωματώδη κατάσταση μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ο συνάδελφος και καλός του φίλος Γιώργος Κοτανίδης αποχαιρέτησε τον μεγάλο ηθοποιό μεταφέροντας σε ανάρτηση του στο Facebook την τελευταία επιθυμία του Μηνά Χατζησάββα αλλά και του συντρόφου του Κώστα Φαλελάκη : " Η κηδεία του Μηνά Χατζησάββα θα είναι πολιτική όπως επιθυμούσε ο ίδιος και θα γίνει σήμερα Τετάρτη στις 12.00 στο Α' Νεκροταφείο. Και πάλι σύμφωνα με την επιθυμία του θα ακολουθήσει αποτέφρωση του νεκρού που θα γίνει εκτός Ελλάδας λόγω βαρβαρότητας της ελληνικής πολιτείας που αρνείται να επιτρέψει την καύση που γινόταν στην αρχαιότητα. 

Σύμφωνα με πάλι με την επιθυμία του Μηνά, ο σύντροφος του Κώστας Φαλελάκης, οι αδελφές και οι ανιψιές του ζητούν να μην υπάρξουν στεφάνια. Θα υπάρξει ένα κουτί όπου θα ρίξουμε τον οβολό μας και όσα χρήματα μαζευτούν θα δοθούν σε οργανώσεις προσφύγων και μεταναστών. Ο Κώστας θέλει να τον αποχαιρετίσουμε λυπημένοι αλλά και χαρούμενοι, όπως ήταν ο Μηνάς και όπως θα ήθελε ο ίδιος".

Ο Πρόεδρος, το Διοικητικό Συμβούλιο και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου εξέφρασαν την οδύνη τους για την απώλεια του Μηνά Χατζησάββα: "Ο Μηνάς Χατζησάββας, υπήρξε ξεχωριστός πρωταγωνιστής και γοητευτικός άνθρωπος, ένας πρωτοπόρος, τολμηρός και ουσιαστικός καλλιτέχνης που υπηρέτησε με συνέπεια και πάθος , το Αρχαίο Δράμα, το κλασσικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο. Στο θέατρο που από σήμερα είναι φτωχότερο αφήνει κληρονομιά τους εκατοντάδες ρόλους και ερμηνείες του σανίδι, το κινηματογραφικό πανί και την μικρή οθόνη. Το Εθνικό Θέατρο εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του. Το Εθνικό Θέατρο αφιερώνει την επερχόμενη παράσταση "Ο Βίος του Γαλιλαίου" στην μνήμη του Μηνά Χατζησάββα, ο οποίος υπήρξε ο πρωταγωνιστής του συγκεκριμένου έργου το 1998."

Μετά την είδηση του θανάτου του Μηνά Χατζησάββα ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Αριστείδης Μπαλτάς προέβη στην ακόλουθη δήλωση: "Ο Μηνάς Χατζησάββας, εκ των σπουδαίων καλλιτεχνών του τόπου μας, υπήρξε πρωτοπόρος, ακάματος εργάτης της τέχνης του και ταυτόχρονα ιδιαιτέρως αγαπητός από το σύνολο της καλλιτεχνικής κοινότητας αλλά και τον κόσμο που τον παρακολουθούσε κατά την πολύχρονη πορεία του στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Η απουσία του θα είναι αισθητή στον χώρο των τεχνών που υπηρέτησε, αλλά το ήθος και η γενναιοδωρία του θα αποτελέσουν παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές καλλιτεχνών, που τόσο αγαπούσε και υπερασπιζόταν.
Εκφράζω, λοιπόν, τα θερμά συλλυπητήρια μου για την απώλεια του Μηνά Χατζησάββα. Συμμερίζομαι τον πόνο των οικείων του και τους μεταφέρω τις ευχαριστίες όλων μας για την προσφορά του στην πολιτιστική δραστηριότητα του τόπου μας».

Βιογραφικό Σημείωμα

Η ζωή μας είναι ό,τι είμαστε, τελεία και παύλα. Για αυτό θέλω να δουλεύω, να δουλεύω, να δουλεύω. Αν δεν είχα τη δουλειά μου να με κρατάει, δεν ξέρω τι θα έκανα… Όσο έχω ακόμη δυνάμεις, ας παιδεύομαι. Περνάει καλύτερα έτσι η ζωή, δεν συμφωνείτε; Πόσα χρόνια είστε στο θέατρο; Πενήντα.

(Από συνέντευξη στην Ιλειάνα Δημάδη, για το Αθηνόραμα, 10/07/2015)

Γεννήθηκε το 1948 στην Αθήνα. Η αγάπη του για το θεατρικό σανίδι αρχίζει από τα νεανικά του χρόνια. Μετά το σχολείο φεύγει για το Παρίσι όπου παρακολουθεί για ένα χρόνο μαθήματα υποκριτικής στη Δραματική Σχολή «Cours Simon». Στη συνέχεια θα επιστρέψει στην Αθήνα όπου και θα συνεχίσει τις σπουδές του στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση θα γίνει με το Εθνικό Θέατρο το 1965 στο Αρχαίο Θέατρο της Δωδώνης, στον «Ρήσο» του Ευριπίδη, που υποδύεται τον Πάρη, σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη.

Λίγα χρόνια αργότερα με μια ομάδα συμφοιτητών από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου θα συστήσουν το «Ελεύθερο Θέατρο», ανεβάζοντας έργα από το παγκόσμιο και αλλά το σύγχρονο νεοελληνικό ρεπερτόριο. Από το 1978 θα αρχίσει η συνεργασία του με το Εθνικό Θέατρο όπου θα συνεχιστεί μέχρι και σήμερα, με μικρά διαλείμματα, συμμετέχοντας και πρωταγωνιστώντας σε μια ευρεία γκάμα παραστάσεων. Από το 1984 συναντιέται καλλιτεχνικά ξανά στην σκηνή με τον Γιώργο Μιχαηλίδη στο Ανοιχτό Θέατρο, σφραγίζοντας με την παρουσία του την φυσιογνωμία του θιάσου. Το 2005 τιμήθηκε με το βραβείο κοινού Α ανδρικού ρόλου για το θεατρικό «Σκηνές από ένα γάμο» (2005) σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη.

Σημαντική είναι και η παρουσία του στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, όπου συμμετείχε σε κλασσικές αλλά και τολμηρές προσεγγίσεις του αρχαίου δράματος. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των Βακχών, σε σκηνοθεσία του γερμανού Ματίας Λάνγκχοφ, το καλοκαίρι του 1997 και οι Πέρσες, σε σκηνοθεσία Ντίμιτερ Γκότσεφ, το καλοκαίρι του 2009.
Η αγάπη του για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση συναγωνίζεται σε μεγάλο βαθμό τη δουλειά του στο θέατρο. Η πρώτη του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη γίνεται στις «Όμορφες μέρες» (1969) του κ. Ασημακόπουλου. Έκτοτε συμμετέχει και πρωταγωνιστεί σε δεκάδες ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους. Για τις ερμηνείες του στον κινηματογράφο θα τιμηθεί με το βραβείο Β ανδρικού ρόλου στην ταινία «Τα παιδιά του Κρόνου» (1984) του Γ. Κόρα και το «Lilly’s story»(2002) του Ρ. Μανθούλη, και με την «Κλειστή στροφή» (1991) του Ν. Γραμματικού, με  το βραβείο Α ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Για τον κινηματογράφο ο Μηνάς Χατζησάββας γράφει και σενάρια, χρησιμοποιώντας το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο Πρόδρομος Σαββίδης.

Το 1995 τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ταινία «Η Ζωή Ενάμισυ χιλιάρικο» της Φ. Σισκοπούλου. Τέλος βραβεύτηκε για τη συνεισφορά τους στην κινηματογραφική τέχνη το 2013 από το 26ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.

Η παρουσία στην τηλεόραση ήδη από τη δεκαετία του 1970 δείχνει μια σταθερή σχέση με το μέσο. Πρωταγωνιστήσει σε σειρές όπως: «Κλειστοί δρόμοι» (1988, σκηνοθεσία του Γιώργου Μιχαηλίδη) και την «Θυσία» (1991)  με τον Μιχαηλίδη, το «Το Δέκατο τρίτο κιβώτιο» (1992, σκηνοθεσία Τάσος Ψαρράς και συμπρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο).  Η δημοφιλία, όμως, στο πλατύ κοινό έρχεται με την συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου και του Γιώργου Κορδελλά, την «Αναστασία» (1993-1994), για να ακολουθήσουν σειρές όπως: «Η αγάπη άργησε μια μέρα» (1997) σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη, κέρδισε το βραβείο Α ανδρικού την πρώτη χρονιά, και την δεύτερη χρονιά το βραβείο Α ανδρικού στο «Νυχτερινό Δελτίο» (1998-1999) του Πάνου Κοκκινόπουλου.

Έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων Σπέρμα, Η Χαμένη, Δύο Σταγόνες Βροχή, με το ψευδώνυμο Πρόδρομος Σαββίδης.

Ποιους ρόλους έχετε σαν απωθημένο;
Τον Οιδίποδα τύραννο και τον Οιδίποδα επί Κολωνώ. Έφτασα κάποτε στο παρά-πέντε. Τον Συρανό, τον οποίο πάντα αγαπούσα, ευτύχησα να τον ερμηνεύσω στην Πάτρα με σκηνοθέτιδα την Νικαίτη Κοντούρη. Είχα τον Βασιλιά Ληρ και ακόμη τον έχω… Με πρόλαβε, όμως, φέτος, αν και νεότερός μου, ο Κιμούλης!

(Από συνέντευξη στην Ιλειάνα Δημάδη, για το Αθηνόραμα, 10/07/2015)

Παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο
Η Τρισεύγενη (1969),   Μάσκες (1978),  Δύο κρητικά δράματα (Το χέρι του σκοτωμένου  - Το τρελλό αίμα) (1979) , Όρνιθες (1979), Σκοτεινιά στον Έπαχτο (1979), Δεν είμαι εγώ (1979), Ο Μπαρμπα-Λινάρδος (1980), Ευτυχισμένες μέρες - Το τέλος του παιχνιδιού (1980), Αχαρνείς (1980) , Λυσιστράτη (1980) Ενυδρείο (1980), Ο Ορφέας στον Άδη (1981), Στο βυθό (1981), Οιδίπους τύραννος (1981), Σίβυλλα (1981), Μάκμπεθ (1981), Τρεις αδελφές (1982), Πλούτος (1982),  Η αυλή των θαυμάτων (1982),  Η ανάκριση (1983), Αίας (1983), Ιππόλυτος (1989), Βίος του Γαλιλαίου (1998), Το καρναβάλι του έρωτα (1999), Η καλή οικογένεια (2009), Πέρσες (2009), Τίτος Ανδρόνικος (2010), Μαρά / Σαντ (2010), Εμίλια Γκαλότι (2010), Ηρακλής Μαινόμενος  (2011), Περικλής 2012, Ο Ορφέας στον Άδη  (2012), Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε (2014), Κρίμα που είναι πόρνη (2014), Μεφίστο (2014).